niedziela, 26 grudnia 2010

czwartek, 23 grudnia 2010

Upadł Anioł w zaspę i tak do mnie woła: czy podniesiesz, Baśko, starego Anioła? Jasna sprawa, rzekę, i za skrzydło chwytam, on mię z troską wielka w międzyczasie pyta: jak się żyje, Baśko? Zadaje mi Anioł intymne pytanie, jakże mu zgodnie z prawdą odpowiedzieć na nie? Nie chcąc urazić Anioła, bo to nie uchodzi, mówię: osieł ma przód i tył, w zadnią stronę chodzi. Życie zaś moje, Aniele, rzadko trzyma się kupy, a kupa jak Ci wiadomo, blisko jakoby dupy. I tum zawstydzona brzydkie rzekłszy słowo, zaczęłam starego Anioła wyciągać na nowo. On zaś skrzydło otrzepał, rzecze: nie ma złego, jest Baśko nadzieja, chodźmy na jednego.

Raz przysiadł znów Anioł: stary, bladolicy: napiłbym się, Baśko, górlolskiej żentycy. Bo dalibóg wczoraj, jakeśmy spożyli, to mię się Wielkanoc z Narodzeniem myli. A to byłaby przecie sprawa zbyt ponura, gdyby niebieski Anioł dał w rzeżuchę nura. Toć od wieków wiadomo, że trzeba klin klinem, nie miałam żentycy upiłam go winem. Czołem, Baśko, to nara, rzecze w onej chwili, i leci niosąc prezenty, nie bacząc promili, a ja półprzytomnym świat omiatam okiem, czy mnie dobry Bóg Ojciec nie zgromi swym wzrokiem.

(swojana)

środa, 8 grudnia 2010

Anioł

Siwy anioł siwy

siadł pośrodku drogi

śmieje się do świata,

choć go bolą nogi.

wierszyk świąteczny (wymyślone dla utrwalania głoski "ś")

piątek, 3 grudnia 2010

O Basi, która założyła cukiernię

Sernik pachnący pomarańczami

A to cudowny sernik pachnący pomarańczami, który jest bliski określeniu "niebo w gębie". Wypróbowałam go dwukrotnie i zawsze wspaniale drażnił zmysły i smakiem, i zapachem i kuszącym wyglądem godnym królewskich stołów: (przepis pochodzi ze strony www.mojewypieki.pl)

Składniki na spód:

250 g ciastek digestive w czekoladzie

80 g zrumienionych i posiekanych migdałów (ja daję zmielone)

140 g stopionego masła,1 łyżka brązowego cukru (można pominąć)

Ciastka kruszymy lub mielimy na proszek blenderem, dodajemy migdały i stopione masło oraz łyżkę brązowego cukru. Układamy w foremce o średnicy 25 cm wyłożonej papierem, schładzamy.

Ponadto na masę serową:
1 kg sera białego (półtłustego) - ja użyłam maluty
23 dag brązowego cukru
25 dag gorzkiej czekolady
4 jaja
250 ml kremówki
otarta skórka z dwóch pomarańczy

Ser miksujemy z cukrem na gładko, dodajemy czekoladę, stopioną na parze i ostudzoną, jaja, kremówkę i skórkę pomarańczową. Dokładnie miksujemy. Masa powinna być gładka i jednolita. Wylewamy na schłodzony spód.

Pieczemy w 160 stopniach przez około 1h 10 min).

Ostudzić, włożyć na kilka godzin do lodówki, udekorować.

UWAGA! Nie mieszamy za długo, żeby nie napowietrzyć masy serowej ( nie będzie pękać!). Poza tym wyłączyć pieczenie dołu po 50 minutach, a po całkowitym wyłączeniu piekarnika zostawić sernik w zamknięciu parę minut, później uchylić lekko, ale jeszcze nie wyjmować, niech się przyzwyczai:)

Smacznego :)

poniedziałek, 22 listopada 2010

Szkelety

List do Izy W.

O Blondyno, Ty co siedzisz z przodu, rozdziawiwszy biały uśmiech swój,

jesteś taką samą bellą jak za młodu, aż z zawiścią w duszy toczę bój.

A ta Czarna, co zza pleców kątem zerka, niby nie chce, na obiektyw brzydko klnie,

ale każda z nas przypuszcza - gierka, błyśnie flesz, a ona pierwsza pręży się.

Wentka jako matka Wiki boska, co dojrzała macierzyństwem niby kłos,

oczy mruży, rzęsą trzepie tak powabnie,

mierzwi rudy z Kaszub przywieziony świeżo włos.

Wreszcie Zydor- klasa wdzięk, uroda,

nienaganny własny, lśniący zgryz

i choć nie jest wcale taka młoda,

człowiek wciąż by ją pasjami gryzł.

A ta starsza Pani z tyłu, ta ponura,

co radości w oku tyle "co napłakał kot",

tej należy się od życia bura, bo w przeszłości niezły był z tej babci trzpiot.

Przezroczysta obok - to Hrabina, każda z nas jej obraz nosi w duszy,

dziś dla innych widzów Diwa się wypina i Amora strzałą, czyjeś serce kruszy.

No, Blondyno, czarodziejko, trzpiotko,

pora skończyć poetycki wywód ten,

zaśnij teraz w swym hotelu słodko,

śnij o smacznym frankfurterku sen...:)

(swojana)

niedziela, 31 października 2010

Dom mój

A tu, w domu ... igraszki cieni i świateł,

niewinność liści otulonych promykami słońca

soczysta czerwień ostatnich malin w ogrodzie

i zapach ognisk roztaczających nad ziemią woalkę dymów

i róże późne , których narwę dla mojej Marylki, bo ją kocham.

Kto nie zna Marylki, ten nie wie co szczęście:) Marylka to mama. Moja. Znana pod różnymi postaciami. Jest dobra, ładna i miła. W mordę będę lać, jeśli ktoś zaprzeczy.